Zarządzanie magazynem produkcyjnym

Surowiec, półprodukt, wyrób gotowy i odpad w jednym miejscu

Jedna tabela, cztery kategorie, filtr u góry. Surowce, które przyszły od dostawcy. Półprodukty, które przeszły produkcję i są gotowe do montażu. Do tego rejestr wyrobów gotowych i ewidencja odpadów.

Półprodukt pokazuje, do którego wyrobu należy - więc kiedy szukasz, czy coś jest już zrobione, nie chodzisz po hali.

Magazynów może być więcej niż jeden. Dzielisz je według lokalizacji, rodzaju surowca albo tak, jak Wam pasuje.

Receptura zużycia surowca

Do każdej operacji przypisujesz surowce, które na nią schodzą. To jest receptura - lista materiałów z ilościami potrzebnymi do wyprodukowania jednej sztuki.

Ustawiasz ją raz, przy produkcie. Od tego momentu system wie, czego i ile potrzeba na zlecenie, zanim ktokolwiek je zacznie.

Ile z tego jest wolne, a ile już zabrały zlecenia?

Na stanie jest dwadzieścia osi. Wolnych jedenaście, bo dziewięć wzięły trzy zlecenia w toku.

Wchodzisz w pozycję magazynową i widzisz, które zlecenia ją sobie zarezerwowały i po ile sztuk. Ilości biorą się z receptury, więc nikt nie rezerwuje niczego ręcznie.

To jest ta różnica, przez którą praca na produkcji staje, chociaż na magazynie był surowiec. To prawda był - ale już obiecany na inne zlecenie.

Rzeczywiste zużycie materiału, potwierdzane przy zamknięciu zlecenia

Pracownik kończy zlecenie i dostaje podsumowanie. System podpowiada ilości z receptury, a pracownik je potwierdza albo poprawia na to, co faktycznie zeszło. Wpisuje też odpad i braki.

Stan magazynu schodzi w tym momencie. Nie po zmianie, nie w piątek.

Różnica między recepturą a rzeczywistością jest tym, po co to wszystko. Czasem to zła receptura, czasem odpad, o którym nikt nie mówił.

W kilogramach widzisz to tutaj, a ile kosztowało - na stronie o monitorowaniu kosztów produkcji.

Operacje magazynowe: przyjęcia, wydania i przesunięcia w jednej historii

Każdy ruch zostaje zapisany: przyjęcie od dostawcy, wydanie na zlecenie, przesunięcie między magazynami, zużycie zaraportowane przez pracownika.

Kiedy stan się nie zgadza, nie zaczynasz od pytania „kto to wziął?``. Zaczynasz od listy operacji magazynowych

W systemie rejestrujesz też przyjęcia materiałów i wydania wyrobów gotowych.

Surowiec można oznaczyć etykietą z kodem QR, żeby nie szukać po opisie.

Dokumenty magazynowe

Każde wydanie możesz wydrukować jako WZ. Dokument wychodzi na Waszym szablonie - z Waszym logo i układem, a nie na uniwersalnym druku z systemu.

WZ zostaje przy operacji w historii, więc po dwóch miesiącach nie szukasz w segregatorze, co i komu wyszło.

Zamówienia u dostawcy

Przy surowcu zapisujesz zamówienie: ile zamówione i na kiedy. Od tej chwili patrząc na stan widzisz też to, co jest w drodze — więc nie zamawiasz drugi raz tego samego.

Czego system nie robi: nie prognozuje zużycia i nie powie Ci, że za dwa tygodnie zabraknie blachy.

Pokazuje stan, zamówienia w drodze i to, ile schodzi na zlecenie.

Decyzję o zamówieniu podejmujesz Ty.

Sprzedajesz też przez sklep internetowy i używasz BASE?

Wtedy ten sam wyrób ma dwa stany: jeden w FACTORY plus, drugi w BASE. Rozjeżdżają się w kilka dni i kończy się sprzedażą czegoś, czego nie ma.

Integracja spina oba magazyny. Sprzedaż w sklepie zdejmuje stan na magazynie, a wyrób, który właśnie zszedł z produkcji, podnosi stan w BASE.

Import odpalasz przyciskiem, eksport idzie sam.